فاطمه زهرا سلام الله عليها بانوي نمونه ي اسلام است و در سرتاسر زندگي ايشان درسهاي بزرگي براي  تشنگان به زيستن نهفته است. و چه حيف كه ما تنها مي شنويم و به اشكي قناعت مي كنيم و ذره اي فكر نمي كنيم.

اجاززه دهيد به عنوان مثال ماجرايي را كه همه شنيده ايم را اين بار با كمي دقت بيشتر بخوانيم:

حضرت مجتبي(ع) در پنج سالگي هر روز به مسجد مي رفت و از كلمات و مواعظي كه پيغمبر صلي الله عليه و آله در مسجد بيان ميفرمود، همه آنچه را به ذهن مبارك خود مي سپرد، به خانه مي آمد ( و به اقتضاي اداي حق علم كه نشر است) براي مادر بزرگوار خود حرف به حرف بيان مي كرد و چون اميرالمؤمنين(ع) به خانه تشريف مي آورد، حضرت صديقه طاهره(س) آنها را براي آن جناب بازگو مي كرد. روزي حضرت علي(ع) پرسيد: اي فاطمه، تو به مسجد حاضر نبودي ازكجا اين كلمات را فهميدي؟ گفت: فرزندم حسن هر روز آنچه پدر بزرگوارم بر منبر مي گويد، بي كم و كاست به همان ترتيب برايم بيان مي كند. (1)

چنان كه گفتيم، فاطمه زهرا(س) با كودكان خود گفتگوهاي علمي داشت و آنان را به بيان نطق علمي تشويق مي كرد و اين كار مادر افزون بر انس امام حسن مجتبي(ع) با مسجد سبب مي شد كه وي با شوق و اشتياق همه مواعظ و حكمات پيامبر را به ذهن بسپارد. و با سخنراني براي مادر اعتماد به نفس او قوت بگيرد و احساس شخصيت كند و همچنين ياد بگيرد كه مطالب مفيد و زيبايي را كه در ذهن دارد براي ديگران هم بازگو كند.

___________________________________________________

1-فرهنگ فاطميه (الفباي شخصيت حضرت زهرا(س)، مهدي نيلي پور