شكى نيست كه لالائيهاى دوره كودكى جاذبه خاصى همراه با حلاوت فراموش‏نشدنى در ذهن انسان داشته و در تقويت و تثبيت ارزشهاى اخلاقى و اجتماعى و حتى ارائه الگو و اسوه شخصيتى مى‏تواند، نقش خطير ايفا نمايد. 

 بنابراين حضرت زهراى مرضيه اين عنصر تربيتى را با استفاده از ذوق شعرى خويش به بهترين وجهى به كار گرفت و اشعار سرشار ار مضامين بلند را در ساعات بازى بچه‏ها مى‏خواند كه آنها را سرگرم و هم مفاهيم والاى ارزشى را بر فرزندانش تلقين مى‏كرد.

به عنوان نمونه خطاب به امام حسن مجتبى عليه‏السلام مى‏فرمود:

اشبه اباك يا حسن -و اخلع عن الحلق الرسن  ... و اعبد الها ذالمنن -و لا توال ذا الاحسن

يعنى اى حسن جان همچون پدرت- على عليه‏السلام باش و ريسمان را از اطراف حق بردار. .. خداوند صاحب نعمتها را پرستش كن و با افراد كينه‏توز دوستى مكن.

در جاى ديگر خطاب به امام حسين عليه‏السلام اين سروده را مى‏خواندند: انت شبيه بابى -لست شبيها بعلى

عزيز دلم- تو به پدرم رسول‏اللَّه شباهت دارى شبيه پدرت على عليه‏السلام نيستى.

در حالى كه حضرت زهرإ؛ ّّ (سلام‏اللَّه‏عليها) اين شعر را خطاب به امام حسين عليه‏السلام مى‏خواندند و با او بازى مى‏كردند حضرت على عليه‏السلام شنيدند و تبسم كردند. (1) 

ازین قطعات تاریخی این استفاده هم می شود که این دو بزرگوار علی رغم تمام گرفتاری هایی که می دانیم در برخورد با کودکانشان خود را خوشحال و خندان نشان می دادند. بدون تردید فرزندان چنین خانواده هایی از روانی سالم و روحیه ای قوی و به دور از افسردگی  برخوردار خواهند بود.

___________________________________________________

1- بحارالانوار ج 43 ص 286.- مناقب ابن شهرآشوب ج 3 ص 389. كتاب عوالم ج 11 ص 619.